امیر علی پارسا مردو حرفش

یه حالِ عجیب ، یه حسِ غریب

یه عاشقی که شَبیشو هیشکی ندید

حالی که با تو بود از سرِ من نَپرید

زمستونِ سرد ، تو باشی و من

سرت رو شونه هامو شومینه روشن

میدونی آرزوهام با تو‌ تَه ندارن

زندگیمو میذارم زیرِ پات

مَرده و حرفش

پاشم بیوفته میمیرم به جات

مَرده و حرفش

حالا مونده ببینی دیوونم

با تو عاشقم عاشق می‌مونم من

اسممو یه جوری میگی توی جمع

قلبم میریزه

همه چی حتی حسودیت که میشه

واسم عزیزه

باتو که هستم ، پُرم از انگیزه